خوردنى در منزل نداشت وإبراهيم ( ع ) هم از سفر چيزى پيدا نكرده بود مقدارى سنگ وشن بجوال جمع كرده آورد . ودر روايتي ديگر آن حضرت رفت ودو ركعت نماز خواند وديد ظرفى كه براي غذا آماده كرده بود نيست فهميد كه خدا أسباب غذا را معين كرده است ، موقعى كه وارد منزل شد ديد ساره چيزى مىپزد فرمود : از كجا آوردى گفت : آنچه تو با دست آن مرد ، فرستاده بودى در حالي كه خداوند به جبرئيل امر كرده بود آن شنهائى را كه إبراهيم روى آن نماز خوانده جمع كرده بياورد وخداوند شنها را جاورس ( ذرت ) وسنگهاى گرد را شلغم وسنگهاى مستطيل را هويج قرار داده بود ( 1 ) . در روايتي علي بن أبي طالب فرمود : از پيغمبر خاتم صلى الله عليه وآله در باره - هويج سؤال شد فرمود : داستان إبراهيم را تا آخر آن ولى در آن روايت بجاى جاورس ذرت وبجاى شلغم لغت ( شلغم ) ذكر شده است 1 توضيح : جاورس لغت هندى وبه فارسي ذرت گويند .

--> ( 1 ) - علل الشرايع ج 2 ص 261